Mehmet Rahmi Kadıoğlu, “GİDERKEN” adlı şiir kitabında, güçlü hayat gözlemlerinden damıtılmış temaları okuru yormayan incelikli imgeleri, derin metaforları,  şaşırtıcı göndermeleri şiirlere taşıyor. 

Onun şiir dili, bilgece bir dil… Küçük ayrıntılardan insana ve tarihe dair derin soyutlamaları imge diline ustalıkla aktarıyor Kadıoğlu. Şiirde uygulanması çok zor bir formdur bu. Şair, belli ki hayata dair çok düşünmüş, yaşadıklarını bilgi ve şiir katında epey irdelemiş. Bu sofistike bakışını şiire tercüme ederken, şiirinin epistemolojisi hakkında zengin bir dağarcığa, geniş bir analiz gücüne ulaşmış. Bu birikimin yansımalarını hemen bütün şiirlerinde görüyoruz. Özellikle ihanet üstüne şiirlerinde, arifane bir tavırla insan ruhunun karanlıklarına iniyor.  

Kadıoğlu öyküleme tekniğiyle imgesel anlatımı -iki farklı biçemi-, birbirinin yolunu kesmeden, senfonik bir ahenkle sentezleyerek içeriğin derinliği gibi biçemin de çıtasını düşürmeden kendine has bir şiir kurmuş.  Zekice buluşlarla lirizmin içi içe geçtiği, hayata seslenen şiirler bunlar… 

Sözü derin, dili özgün ve biricik…