Kürtler, Mezopotamya ve Anadolu coğrafyasının kadim halklarından biridir. Tarihsel süreklilikleri, dilsel özellikleri ve kültürel heterojenlikleri, onları bölgenin en özgün topluluklarından biri yapmaktadır. Bu bağlamda Kürtlerin kökeni ve Kürdistan coğrafyasının tarihsel süreci, antik dönemlere kadar uzanan karmaşık bir etnogenez sürecine dayanır. Modern tarih, Kürtlerin kökenini Ari (Aryan) kavimlerine bağlamaktadır. Kürtlerin tarih boyunca varlığını sürdürdüğü Kuzey Mezopotamya coğrafyası da denilen Kürdistan coğrafyası, aynı zamanda birçok eski uygarlığın da beşiği olmuştur. Bu doğrultuda, Kürtlerin kökeniyle ilgili tartışmalar, çoğu zaman antik uygarlıkların etnik yapısıyla doğrudan ilişkilendirilmeye çalışılmıştır. Ancak tarihsel ve arkeolojik veriler, bu uygarlıkların doğrudan “Kürt” kimliğiyle özdeşleştirilemeyeceğini, ancak bununla birlikte, Kürtlerin bu uygarlıklarla coğrafi ve kültürel olarak iç içe yaşadıkları, bu mirasın doğal bir parçası olan tüm antik halkların heterojen yapılı bir devamı oldukları da inkâr edilemez bir gerçekliktir. Bu nedenle de Kürtlerin tarihsel varlığını anlamak, coğrafi süreklilikleri ve siyasi örgütlenme modelleri üzerinden okumayı gerektirir.