Eğer bir gün,
bu kitabın
sayfaları arasından,
kurumuş bir papatya
düşerse avuçlarına,
sakın şaşırma…

O,
sana ulaşamayan
sevgimin,
geceye bıraktığı
son beyazlıktır.

Ve ben hâlâ,
her akşam
göğe bakıp,
aynı cümleyi
fısıldıyorum:
“Benim papatyam…
Sen gittin;
ama beyazın,
hâlâ
geceye düşüyor.”