“Düşünce mühendislerine ithaf olunur...”
 
Zamanımızın önemli mütefekkir ve Mütehakkimlerinden Taha Abdurrahman sıklıkla Müslüman mütefekkirlerin kendi felsefelerini yapmaları gerektiğini vurgular ve buna teşvik eder.
 
Yaklaşık iki yüz elli-üç yüz yıldır Müslüman ilim adamları ne yazık ki Batılı Beyaz Adamların ürettikleri felsefeleri kullanmaktan başka çok az şey yapmadılar. Bu da Müslüman halkların Batıya bağımlı hale gelmesine, onların ayak izlerini takip etmelerine sebep oldu. Üretmemek bir kayıp -hatta bir ayıp- olduğu gibi başkasının ürettiğini kullanmak da ikinci bir kayıptır; dolayısıyla Müslümanların zararı iki kat artmıştır. Bu zarardan dönmek ve kâra geçmek mümkün müdür? Elbette! Referanslarımız, tarihi birikimimiz ve imkânlarımız bunu yapmamızı mümkün kılmaktadır. O halde bize ait, bizden olan bir felsefe yapmak her mütefekkire ve daha çok da her Mütehakkime bir görev, bir ödev, bir vecibe mesabesinde sorumluluk yüklemektedir.
 
Felsefe yapmak terkibi bizde tam olarak ne anlama geliyor ve ne yapmamızı istiyor? Bu soruya doğru cevap verebilmek için kadim geleneğimize bakmak yeterli olacaktır.