“Bu kitap boyunca, farklılaştırılmış öğretimi yalnızca bir teknikler dizisi olarak değil, öğrencinin potansiyeline yakından bakan bir bakış açısı olarak ele aldım. Uygulamaların, örneklerin ve sınıf içi sahnelerin ortak noktası şuydu: Öğretim, kopyalayarak değil uyarlayarak iyileşir.
Her sınıf farklıdır; bu farkı oluşturan şey yalnızca kazanım listeleri değil, öğrencilerin ritimleri, kelimeleri, soruları, motivasyon kaynakları ve bazen de sessizlikleridir. Bu nedenle farklılaştırılmış öğretimi raflardan indirip fotokopi makinesine koymak mümkün değildir. Kopyalanabilen şey kalıptır; fakat eğitim kalıplarla değil uyarlamalarla yaşayan bir alandır. Öğretmen, karşısındaki öğrencilerin gerçekliğine göre yeniden tasarladığında, öğrenme derinlik kazanır.
Bu kitapta aktardığım örneklerin temel amacı da buydu: “Aynısını yap” demek değil, “Kendi sınıfına dönüştür” diyebilmek. Çünkü farklılaştırma, hazır bir tarif değil, öğretmenin pedagojik sezgisiyle tamamladığı bir tasarımdır.”