Esmer tenli çocuklarım var 
Gölgesiz bozkırlarda üşüyen 
Sevgiyle yürüyen çorak topraklarda 
Onlar bizim çocuklarımız
Sen bilemezsin
Emek ister sevgi bekler Bozkırın ayazında titrerken 
O minik bedenleri
Sıcak bir yuva ılık aş ister Onlar bizim çocuklarımız Sen bilemezsin,
Üzüm karası ışıl ışıl gözleri 
Dalar gider
Mor sümbüllü dağlara 
Baba bekler, kardeş bekler 
Ay ışığında geri dönüşleri 
Onlar bizim çocuklarımız 
Sen bilemezsin.
Göçmen kuşlar misali 
Gezinir Kara Denizi, Ak Denizi
Giydiğin giysiyi, 
Kızarttığın patatesi Taşır sofrana
Onlar bizim çocuklarımız
Sen bilemezsin.