Kısa süren bir hayatta, ancak birbirimizin hatıralarında kalabildiğimiz kadar yaşarız fikri benim heykellerimdendi. Geride iz bırakmak, hatıralarda biz bırakmak, bize söz bırakmak. O iz bırakış, o yazılı söz ben de buradaydım deme hâli benim için. Yaşandı, buna tanığım ve buna siz de şahitsiniz demenin hâli. Çünkü fotoğraflar silinir, hafıza bulanıklaşır, insan düş görür. Düşün gerçek olduğunu kim kanıtlayamaz, düşün düş olduğunu kim kanıtlar?
 
Kökleri iki ucunda bir hayat ağacı şimdi aramızdan geçen. Olmuş ve olacak olanın arasında gerçeklikten dökülmüş. Dökülmeler birer yansıma, yansımalar ise Düş`müş.