Allah insanın bir şey oluşturmasını istiyorsa bütün şartları bir araya getirip o kişiyi o pozisyona gark ediyor ki muradı gerçekleşsin. Ben kırk üç yaşında genç bir yazarım. Yaklaşık otuz seneden beri yazıyorum ancak otuz sene önce bu kadar kısa bir zamanda bu kadar deyiş yazacağımı söyleseler herhalde gülümserdim. Bana büyüklerim Kur’an’ın ve balın şifa kaynağı olduğunu söylemişlerdi. Kur’an ile bağ kurup, bal tükettiğimde günde üç deyiş yazdığım zamanlar olmuştu. Bir keresinde on bir dakikada tam yedi deyiş yazdım. Bunları söylemekteki gayem Allah`ın bir kulu üzerinde bir muradı varsa Allah bütün şartları oluşturuyor!

Yaklaşık sekiz yüz deyiş içinden dört yüz yirmi dört deyiş seçtik. Bu deyişleri seçerken anonim olanları ayırdık. İnsanlara daha faydalı olabilecekleri seçtik. Belki bu deyişlerle bir insanı intihardan ya da cinayetten döndürebiliriz, belki biraz tefekkür etmesini sağlayıp hidayete ulaşmasına vesile olabiliriz, belki dünyaya sevgiyle bakmasını sağlayıp dünyanın daha yaşanılır olmasına katkıda bulunabiliriz düşüncesinde olduk. Bu macera esnasında her şeyi daha yakından tanırken kendimi de daha yakından tanıdım. Ben Allah’ın murat kuluydum ve Allah’ın benim üzerimde bir muradı vardı. Toplumu sevgi ve barış zeminine çekmek. Barışacak olan toplum ancak ben toplumu biraz bu pozisyona yaklaştırdığımı düşünüyorum. Allah bu zor günlerde hepimizi merhameti, sevgisi ve barışı ile kuşatsın. Çünkü aksi kimseye bir şey kazandırmayacak! Hepinizi seviyorum. Çünkü dünyayı sevgi kurtaracak!