Çocuk tam karıncayı ezecekti,
Yetişti karıncanın imdadına Ezan sesi.
Aziz ALLAHU dedi karınca alışkanlıkla,
Düşmemişti bile can kaygusuna.
Sırtında buğday çuvalı ohlayarak,
Kurtulmuştu çocuğun elinden, inanarak.
Hırsız dalmış kapıyı kurcalıyordu,
Ezanı duyunca tokat yemiş gibi,
Yüz geri oluyordu.
Ev sahibi derin uykuda, alaca karanlıkta,
Hırsızın bağlandı basireti,
Uydu ilahi komuta.
Çekti silahını katl için katil olacakken,
Silah Ezan sesiyle sustu, cana kıyacakken.
Tetiğe bassa da düşmeyecekti horoz,
Rızkı bitmeden ölmez, 
Olsa da cami duvarına yapan moloz.