İçimde bir sonbahar havası esti şimdi
Sen yoksun, veya uzaktasın diye mi ne
Bilemiyorum ne yapsam acep şimdi
Hissederek dokunsam olur mu o ellerine.

İçimi tırmalar bu ayazın soğuğu
Şimdi bilmem sen üşür müsün Ankara’da
Soğuk yalnızlık vurdu mu acımasızca sana da
Acı, hüzün, sevinç, ne tuhaf hepsi bir arada .

Vurdukça vurur hasretin soğuk yüzü
Anlayamazsın istesen de sen bunu
Bir de bakmışsın, toprak örtmüş üstümüzü
Yaşamayan bilemez bu acının dozunu.