Bir annenin yüreğine kaç yangın düşer? Evlat acısı mı yakar önce, yoksa kader diye öğretilen suskunluk mu?
Cudi’nin Anneleri, Doğu’da kadın olmanın, anne olmanın ve acıyla yaşamayı öğrenmenin romanıdır.
Yıllarca konuşmadan katlanan, ağlamayı bile gizlice öğrenen kadınların…
Kızken yüklenen suskunluğun, anne olunca ağırlaşan kaderin hikâyesi.
Bu romanda anneler sadece evlatlarına değil, hayata da katlanır. Yoksulluğa, törelere, yarım kalan hayallere…
Bir yandan evladını büyütürken, diğer yandan kendi yaralarını sessizce sarar.
Doğu’nun kadınları çok şey anlatmaz. Çünkü anlatsalarda kimse duymaz. Onlar acıyı içlerinde büyütür, gözyaşlarını gecelere bırakır.
Cudi’nin Anneleri, bir annenin yüreğinde biriken yangınları anlatır. Sönmeyen, küllenmeyen, zamanla daha da derine işleyen yangınları…
Bu kitapta her satır bir kadının susuşudur, her susuş bir ömrün yüküdür...