“bu şehri iyi bilirim, yazını, kışını; hele en son gelen baharını, iyi bilirim. Hamurdan ve çamurdandır bütün yapılar. Kuşluk çorbasına ekmek doğrayanları ve her sokağın tövbekarını tanırım…

aklım erdiğinden beri gurbet yolundayım. Tahta valiz çalındı, şahit yazıldım; mübaşiri ketum, kapıları ahraz bu şehrin…

bu şehir benden hiç çekmedi, bıktırmadım, bu adamdan razıyım dediği an; sırtüstü yıkıldı zembereği boşalmış zaman, tınmadı alem…

alemdir bu şehir…
alem.”