Nane ferahlığın, adaçayı toparlanmanın, papatya yumuşamanın, biberiye uyanıklığın dilidir.
Kökler ağır konuşur, kabuklar dirençten söz eder, çiçekler hafif dokunur, tohumlar küçük ama yoğun bir akıl taşır.
Culpeper’in on yedinci yüzyılda derlediği bu büyük rehber, yıldızların sahneden çekildiği bu Türkçe baskıda saf bitki okumasına indirgendi: her ot bir karakter gibi tanıtılıyor — hangi kısmı konuşur, hangi huyu taşır, hangi işte anılır, hangi durumda sınır ister.
Burada mucize reçete yok; abartı yok; korku yok. Sadece dört yüz yıllık sabırla biriktirilmiş bir dikkat var.
Çünkü bitkisel bilgi iki bıçaklıdır: bir yanında şefkat, öbür yanında sınır. Doğa yakın olabilir — fakat yakınlık masumiyet garantisi değildir.