Bilimsel bilgi üretimi, bilişsel olduğu kadar kurumsal, toplumsal ve örgütsel dinamiklerin belirlediği sosyal bir faaliyettir. Bu çalışma; modern bilimin doğuşu ve bilim sosyolojisindeki teorik arka plan ile birlikte akademinin örgütsel yapısına ilişkin kuramsal tartışmaları temel alarak Türkiye’deki genç bilim insanlarının akademiye giriş, akademik sosyalizasyon, akademide tutunma ve bilimsel bilginin üretimine dair anlayış ve tavır geliştirme süreçlerini ampirik bir çerçevede incelemektedir. Eserde farklı bilimsel alanlardan 41 araştırmacı ile gerçekleştirilen derinlemesine mülakatlar aracılığıyla; araştırmacıların akademik kuruma giriş stratejileri ve gelecek planları, danışman ve akran ağları üzerinden şekillenen akademik sosyalizasyon süreçleri ve bilim insanı kimliğine, bilimsel etiğe ve metodolojik yaklaşımlara dair epistemolojik tavır alışları sosyolojik olarak analiz edilmektedir. 

Bu eserde, genç bilim insanlarının lisansüstü eğitime giriş süreçlerinden tez konusu seçimine, aile ve akran ilişkilerinden danışmanlarla yaşanan gerilim ve uzlaşmalara kadar akademik sosyalizasyonun farklı aşamaları sosyolojik bir süzgeçten geçerken aynı zamanda fen bilimleri ve sosyal bilimlerdeki metodolojik yaklaşım farklılıkları, tıp alanındaki hiyerarşik ilişkiler, bilimsel alandaki etik sorunlar ve akademinin iç çekişmeleri esnasında “bilimden mahrum kalanlar” da bu eserin odağında yer almaktadır. 

Bu kitap, Türkiye’deki akademik iklimi ve bilimsel alanların sosyolojisini genç öznelerin deneyimleri üzerinden anlamak isteyen araştırmacılar için ampirik bir kaynak niteliğindedir. Ayrıca Türkiye’de akademinin bugünü ve geleceğiyle yüzleşmek isteyen tüm okurların başvurabileceği bir eserdir.