‘’Kitaba adını veren Beyaz Menekşe adlı şiir yüreklerimize birer menekşe gölgesi düşürür, Beyaz Menekşe’den söz açılınca söz alır başını gider. Menekşe imgesinin rehberliğinde çıkılan bir iç yolculuğa tanık oluruz. Menekşe’yi öğrenerek, onun üstünde çalışarak sevgi üzerinde ustalaşmaktan geçer yaşamın ipucu. Menekşe imgesi, korkuların hiçbir şey olduğunu, sevginin her şey olduğunu duyumsatır okura. Işık karanlıkla karşılaştığında karanlık nasıl yok oluyorsa, ‘’menekşe farkındalığı’’ da aynısını yapacaktır. 
Menekşe, şairin belleğinde, insanoğlunun üst versiyonudur aslında. Yine de onun da kırılganlıkları vardır, çünkü ‘’çiçektir ne de olsa…’’ 
Hasan Erkek, sıradan yaşamda her zaman rastlayabildiklerimizi (bir beyaz menekşe gibi) yeniden biçimlendirerek yaratır, şiirinin etkileyici yönü de burada yatar zaten. Yeryüzündeki acıları anlatırken de ilginç imgeler kullanır. Acı dolu sahneleri anlatırken başarılı betimlemelerin yanı sıra imgelem gücünü ön plana çıkarır. Beyaz Menekşe adlı bu uzun şiirde öyküler ve imgeler birbirini kovalar, felsefe kapıları ardına kadar açılır.’’
Mavisel YENER