Bir ömür boyunca yürüdüğümüz yolların en uzunu, insanın kendi içine yaptığı yolculuktur. Beni Arıyorum Bende, bu yolculuğun şiiridir.
Bu kitapta yalnızca bir şairin sesi yok; tarlada nasırlı elleriyle çalışan köylünün, tezgâh başında ömrünü tüketen işçinin, ekmeğini alın teriyle kazanan emekçinin, yüreğinde barışı büyüten insanların sesi var. Çünkü insan, yalnız kendisi için yaşamaz; acısıyla, sevinciyle, umuduyla toplumun bir parçasıdır.
Ali Turalı, yaklaşık yarım asırlık şiir yolculuğunda halk şiirinin köklerinden beslenirken, toplumcu gerçekçi anlayışın aydınlık çizgisinden ayrılmadan yazmayı seçti. Onun dizelerinde sömürüye karşı öfke kadar, insana duyulan sevgi de vardır. İsyan kadar umut, hüzün kadar direnme gücü de...
Beni Arıyorum Bende, yalnızca bir iç hesaplaşmanın değil; emeğin, eşitliğin, özgürlüğün ve kardeşliğin de kitabıdır. Şair, kendini ararken halkını unutmuyor; halkını anlatırken de kendi yüreğinin sesini susturmuyor. Çünkü insan, kendini en çok başkalarının acısına dokunduğunda tanır.
Bu dizelerde dağların rüzgârı, Anadolu’nun toprağı, fabrikaların gürültüsü, köylerin sessizliği, meydanların umudu ve yarınlara olan inanç yan yana yürür. Her şiir, yaşamın içinden süzülüp gelen bir tanıktır.
Bu kitap, dünyayı değiştirme umudundan vazgeçmeyenlere, emeğin onuruna inananlara ve şiirin insanı daha güzel bir geleceğe çağıran ses olduğuna inananlara armağandır.
Çünkü kendini arayan insan, eninde sonunda halkını bulur; halkını bulan insan ise umudu...