•    Kitabın konusu: Şule Öncü, yakınlık kurma isteğiyle kendini koruma ihtiyacının, bir şeyi değiştirmek için direnmekle olduğu hâliyle kabul etmenin çatıştığı anları anlatıyor.
•    Temel yaklaşımı: Kitap, insanın kendi davranışlarına ve başkalarının niyetlerine dair ne kadar emin olabileceğini sorguluyor. Yoğun bakımda annesinin elini tutan bir anlatıcı, annesi elini çektiğinde bu hareketin ne anlama geldiğini tekrar tekrar düşünüyor.
•    Öne çıkan yönü: Öncü, duygusal çelişkileri kısa, şiirsel metinlerle görünür kılıyor. Birinin yokluğunda kendi ihtiyacını fark etmek ya da sarılmanın yetmediği yerde daha sıkı sarılmak gibi tanıdık deneyimler, beklenmedik imgeler ve keskin diyaloglarla anlatılıyor.
•    İçerik kapsamı: Yakınlık ve uzaklık, arzu, yalnızlık, kayıp ve ölümün yanı sıra yazarın yazıyla kurduğu ilişki de kitapta yer buluyor. Son bölüm, yazarın yazıya seslendiği mektuplardan oluşuyor.
•    Anlatım biçimi: Beş bölümden oluşan kitap, şiirsel anlatımla kısa diyalogları ve mektup biçimini bir araya getiriyor.
•    Hedef kitlesi: Psikolojiyle edebiyatın kesiştiği metinleri, şiirsel anlatıları ve insan ilişkilerine dair kısa okumaları seven okurlar.

Hepimiz Narsistiz ve Yatıyorum Bir Şey Diyor musun? adlı psikoloji kitaplarının yazarı klinik psikolog Şule Öncü, bu kez psikanaliz ve edebiyatın ortak havzasından, ustalıkla sadeleştirilmiş sarsıcı metinlerle sesleniyor bize. Genç yetişkinliğin tutkulu isyanından olgunluğun dingin kabulüne uzanan, insan hikâyesini keskin bir analitik dille kavrayışa dönüştüren bu kısa metinler; tekrar tekrar okumak ve üzerine düşünmek isteyeceğiniz birer yol arkadaşı niteliğinde.

antitez

Utanca gömülme korkunum ben.
Hatırlamanla unutman arasındaki hesap,
tutmanla bırakman arasındaki şüphe,
temasla kopukluk arasındaki tedirginlik,
kahkahayla paranoya arasındaki delilik;
hepsi benim.

Akılsız, gurursuz, silahsız halde;
sana yanlış gelen bir planın içinde
yakalıyorsun ya kendini,
o yakalanma, benim.