Acının Rengi

Kederli yüzleri yalar
Acı bir poyraz
Atar seni yalnızlığa

Soluk bir kış manzarası mıdır
Hüznün gülüşü
Hoyrat bir tipi vurur dağlara

Ben o dağlardan
Rüzgar hızıyla geçtim
Yürek soğutan sularından içtim
Kanamadım

Hiç kimsenin silemeyeceği
Acının rengine boyandım