Bazı yolculuklar uzaklara yapılmaz. İnsan, olduğu yerde durur ve içinde taşıdığı duygularla yüzleşir. Ata da ateşin başında dururken böyle bir yolculuğa çıkar.
Gökyüzündeki yıldızlar sessizdir. Ama Ata’nın kalbi konuşur. Taşıdığı kırgınlık, onu durdurur ve düşünmeye zorlar. Affetmek kolay değildir. Ama bazen yeniden başlayabilmek için büyük adımlar değil, küçük bir fark ediş yeterlidir.
Ata’nın yaşadıkları, bağışlamanın ve affetmenin nasıl mümkün olabileceğini gösterir. Sessiz bir an, kısa bir duraklama ve kalpte açılan bir alan. Bu yolculukta Ata yalnız değildir. Okur da onunla birlikte düşünür, durur ve hisseder.