Gece el ayak çekilince ortalığı derin bir sessizlik kaplar. Duygu ve düşüncelerinle baş başasındır. O an içten içe çatışmalar başlar. Duygular akıl süzgecine takılır, yanlışlar doğrular birbirine karışır. Ardından ağır mı ağır hüzün çöker ki darmadağın olursun.

*Hüzün çiçekleri hep gece açar,
Açtıkça derinlerde bir yerler sızlar.
Kelimeler!
Kelimeler boğazımda düğümlenir,
Kâğıda dökülür satır satır…
Şiir olur!
Şiir olur hüzün kokar ılgıt ılgıt…*