Bir coğrafyayı “vatan” yapan yalnızca sınırları değil; o topraklarda bırakılan izler, kurulan şehirler, taşınan fikirler ve nesilden nesile aktarılan hafızadır.
Ata Mekânın Sahipleri; Hicaz’dan Horasan’a, Harezm’den Türkistan’a, Anadolu’dan Kafkasya ve Balkanlar’a, Hindistan’dan İstanbul’a uzanan geniş bir medeniyet coğrafyasının izlerini sürüyor. Dr. Kemal Yavuz Ataman, farklı dönemlerde kaleme aldığı çalışmalarında bu büyük coğrafyayı yalnız şehirler ve tarihî hadiseler üzerinden değil; onu anlamlandıran şahsiyetler, fikirler ve irfan gelenekleri üzerinden ele alıyor.
Ahmed Yesevî’den Necmeddin Kübrâ’ya, Yusuf Has Hacib’den Ali Şîr Nevâyî’ye; Emir Timur’dan Bâbür Şah’a uzanan isimler, kitapta yalnız geçmişin büyük şahsiyetleri olarak değil, ortak bir medeniyet hafızasının taşıyıcıları olarak karşımıza çıkıyor.
Bu eser, “ata mekân” kavramını yalnızca geçmişte kalmış bir yurt fikri olarak değil; aidiyet, hafıza, kültür ve sorumlulukla kurulan canlı bir bağ olarak yeniden düşünmeye davet ediyor.
Çünkü mekân yalnızca taşla ve toprakla kurulmaz.
Onu asıl yurt yapan, üzerinde yaşayanların bıraktığı hafızadır.