Hüseyin Çevik’in Aşkın Elif Kapısı adlı yapıtında, halk söyleyişinden süzülüp gelen içtenlik ile modern şiirin yaralı duyarlığı yan yana yürüyor. Tekrarlarla çoğalıyor ses; dönüşlerle, iç konuşmaya yaklaşan söyleyişlerle, türkü tadı taşıyan geçişlerle örülüyor kitabın dokusu. Okura tanıdık bir kapı aralıyor bu şiirler; ama her aralıkta taze bir soluk da bırakıyor. Geçmişin söz mirasını bugünün yaşam deneyimleriyle buluşturuyor şair; eski bir ezgiyi, çağın belleğinden geçirerek yeniden söylüyor.
Ömer Turan