Şimdi geldi şiir zamanı

Neydi, aşk-ı hakiki

Bir ´ben´ vardım ruhumun

Meydanında buruk süveyda

Bin yaşında zeytin ağaçları

Baktım, kara bir karanlıkta

Kirlense de o gün sonbaharlarım

Kötülükleri hiç görmemiştim

Haydi, bana bir tas su verin