Gök mavisini yitirir
Orman yeşilini
Toprak daha da koyulaşır
Aldıklarından yetinmediği belli
Sırası ile olsaydı keşke
Arada bir sırayı bozan da çıkar
Artık hiçbir duygu giremez
Matemin koşullandığı yere
Gün gelir bütün feryatlar susar
Sadece bir mum yanar geride
Zaman üstünü örter öylece
Hatırladığındaysa boş avuçlara
Sadece sessiz bir damla düşer