Hayat, devasa ve karmaşık bir kaynak kodu andırır.
İnsan ise bu kodun içinde, kendi küçük algoritmalarını çalıştırmaya çalışan bir değişkendir.
Bu kitap, işte o algoritmanın çalışırken verdiği hataların kaydıdır.
Bir mühendis gözüyle kesinliklere, mantık kalıplarına ve neden–sonuç ilişkilerine inanmış bir zihin; “gönül” denilen, hiçbir sistemde tanımlı olmayan bir donanımla karşılaşır. Ve fark eder ki bazı hatalar derlenerek değil, yaşanırken ortaya çıkar.
Anlamsızlık, henüz derlenmemiş bir koddur.
Duygu, o kodu çalıştıran elektriktir.
“Anlamsızlık ve Duygusuzluk”, modern dünyanın dijital hızına, sanallaşan ilişkilere ve güncellenmeye zorlanan ruhlara karşı yazılmış retro bir yolculuktur. İnternet öncesi bir samimiyetin, analog bir aşk anlayışının ve kusurla barışık bir insan tasavvurunun izini sürer.
Bu sayfalarda bir aşk hikâyesinden fazlası vardır:
Kaderin sabit ve değişken halleri arasında sıkışmış bir bilinç,
Dijital verinin uçuculuğuna karşı kâğıt ve mürekkeple tutunan bir kalem,
Ve insanın “kusur” sandığı şeyin, aslında varoluşun anlamlı bir parçası olduğunu fark eden bir ruh…
Çünkü bazen hata sandığımız şey, tasarımın kendisidir.
“Anlamsızlık ve Duygusuzluk”, modern insanın içsel sistemine tutulmuş bir log kaydıdır.
Ve belki de şunu hatırlatır:
İnsan, hatalarıyla birlikte mükemmel çalışan tek makinedir.
Portakal Sokaktaki o evdeki Zaman ve Mekân bağımsız çalışan
Deep Space TARDIS’den.