Anemon nasıl çıktı derseniz;

Manisa’nın Spil Dağı eteklerinde baharda bir çiçek açar. Manisa lalesi, Anemon.
Bir dedenin yeşerttiği dağ çiçeği.
Bir dedenin bıraktığı köklü miras.
Bir dedenin bıraktığı kalem ve kâğıt.
Bir dedenin hayalindeki şair torun.
Kasımda gittin benden.
Tam da Spil’in eteğine kondun.

Açtı mı anemonların dedeciğim?

Benimkiler açtı.

Şimdi sana, ömür dediğin şeyden köklü bir şey bırakıyorum.

Bir dağ çiçeği kadar inatçı,
bir anı kadar sessiz,
bir dede mirası kadar köklü.

Anemon.
Dağ çiçeğin.
Bu çiçek çocuklarıma benden armağan bugün 
Nefese Piraye’ye..