Hermann Lotze’nin Ana Hatlarıyla Felsefe - III Pratik Felsefe adlı eseri, etik, değer teorisi ve insan eyleminin temellerini sistematik bir çerçevede ele alan klasik bir felsefe metnidir. Eser, insanın hem içsel huzura hem de dışsal iyiliğe ulaşabilmesi için davranışlarını hangi ilkelere göre yönlendirmesi gerektiği sorusunu merkeze alır. Bu bağlamda pratik felsefe, yalnızca ahlâkî yargıların teorik temellendirilmesiyle sınırlı kalmaz; aynı zamanda yaşamın somut koşullarında iyiye ulaşmanın yollarını da araştırır. Lotze, etik düşüncede eudaimonizm, Kantçı formalizm ve Herbartçı yaklaşım gibi farklı teorileri eleştirel biçimde değerlendirerek, ahlâkî yargıların yalnızca soyut ilkelerle değil, haz, değer ve vicdan arasındaki dinamik ilişkiyle anlaşılması gerektiğini savunur. Ona göre ahlâkî davranışın temelinde, başkasının mutluluğunu gözeten iyilikseverlik ilkesi yer alır. Ayrıca özgür irade tartışması, insan eylemlerinin sorumluluk ve yükümlülük boyutunu temellendiren merkezi bir problem olarak
ele alınır. Eserin ikinci bölümünde birey, aile, toplum ve devlet gibi sosyal yapılar bağlamında ahlâkî ilkelerin uygulanışı incelenir. Böylece Lotze, etik teoriyi somut insan ilişkileri içinde temellendirerek, pratik felsefeyi hem normatif hem de yaşamsal bir disiplin olarak konumlandırır.