Bu çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, başlangıcından Hıristiyanlık ve İslamiyet`in şehre hakimiyetine kadar olan dönemdeki dini eğitim kurumları, devamında ise Osmanlı İmparatorluğun`dan Cumhuriyet`e kadar olan sürede, toplumsal dönüşüm çabalarının kurumsal eğitim örüntüsü üzerindeki değişim süreci işlenmiştir.

İkinci bölümde ise, Osmanlı İmparatorluğu`nun son döneminde, kendi alanında önemli bir belge olma özelliğini taşıyan Maarif Salnameleri`nin, Diyarbakır`a ait bölümü araştırmacıların hizmetine sunulmuştur. Bu kapsamda beş dönemi içine alan (1898,1899,1900,1901 ve 1903) eğitim kurumlarına ait veriler verilmiştir.