AKŞEHİR’DEN DUMLUPINAR’A
Tarih, zaferleri çoğu zaman büyük harflerle yazar. Komutanların adını kaydeder, meydanları işaretler, günleri ve geceleri tarihin belleğine mühürler. Oysa coğrafyanın belleği başkadır. O, üzerinden geçen orduların ayak seslerini de bilir; geride kalanların sessizliğini de.
Hamdi Topçu, Akşehir’den Dumlupınar’a – Yedi Gün Yedi Gece’de bir milletin en karanlık günlerinden en aydınlık sabahlarına uzanan büyük yürüyüşü, tarihin soğuk sayfalarından çıkarıp okurun yüreğine taşıyor; benliğinde uzun süre sönmeyecek bir ateş bırakıyor.
Bu şiirler, emsalsiz bir zafere koşan kocaman yürekli insanların destanı. Okurunu Akşehir’den alıp yedi gün yedi gece boyunca mavi gözlü bir kahramana yürekten bağlı; savaş meydanlarında iradeleri çelikleşmiş komutanlar, gözü pek Mehmetler ve tren yolları yapan, sırtında mermi taşıyan, askere şepit pişiren kadınlarla Dumlupınar’a götürüyor. Şehirler, kasabalar, köyler, dağlar, ovalar sıradan birer coğrafya olmaktan çıkıp yaşayan birer vicdana dönüşüyor. 
Bu bir savaşın destanıdır. Ancak şair, uygarlığın eşsiz anahtarının barış olduğunun bilincindedir. Bu kitabın özgün yanlarından biri de bu.