"Ahşap Ağrısı, ontolojik bir huzursuzluğu ve dilin sınırlarında gezinen trajik parçalanmayı merkeze alan yapıbozumcu bir yapıt. Mitolojik/dinsel arketipler sembolik sökükler olarak metne sızarken; hafıza, ev ve baba duldası üzerinde yükselen kozmoloji, imladan kopuk bir kopuşun estetiğini üretir. Şair bu eserde insanı yeryüzünün bir cehennemi ve dilsel bir kusur alanı olarak sorunsallaştırır."