6 Şubat 2023… Saat 04.17. Bir gecenin karanlığında, binlerce insanın hayatı geri dönülmez biçimde değişti. Evler yıkıldı, şehirler sustu; geride tarifsiz acılar, yarım kalmış hikâyeler ve sevdiklerinin sesini bir daha duyamayan insanlar kaldı.
Nilüfer Açılan Yıldız, "Altı Şubat Destanı"nda bu büyük yıkımın izlerini bir annenin yüreğinden, bir babanın çaresizliğinden ve toprağa emanet edilen gençlerin ardından yükselen ağıtlardan süzüyor.
Şair, şiirin diliyle yalnızca depremde yitirilen canları anmıyor; enkaz başında bekleyenlerin umudunu, sessizliğin ağırlığını, adalet arayışını ve insanlığın vicdanıyla yüzleşmesini de dile getiriyor.
Bir oğlun ardından tutulan yas, bir şehrin suskunluğu ve toplumun hafızasına kazınan bir felaket, dizelerde iç içe geçiyor. Acı, öfke ve özlem; zaman zaman ağıda, zaman zaman sorgulamaya, zaman zaman da insan onurunu savunan güçlü bir haykırışa dönüşüyor.
Altı Şubat Destanı, unutulmaması gereken bir günün şiirsel tanıklığıdır.