Sanayileşme çağında Avrupa kentlerinde hız, işlevsellik, temsil ile ortaya çıkan yeni kamusal mimari biçimler, İstanbul’da özellikle Pera’da elçilikler, yabancı yerleşim örüntüleri ve ticaret, eğlence odaklı yeni kentsel mekânlar aracılığıyla kendini göstermiştir. Bu sebeple Pera, İstanbul’da Batı etkisinin en çok izlendiği bir “vitrin” olmanın yanında, yeni bir kentsel kimliğin ve yaşam pratiğinin üretildiği bir deney alanı olarak kabul edilmiştir. Çalışma kapsamında, önce Pera’daki kültürel dönüşüm ele alınmış, sonrada mimari dönüşüm bölgede yer alan 14 dönem yapısı üzerinden tipolojik ve biçimsel karşılaştırmayla incelenmiştir