Unutmak çoğu zaman bir “eksiklik” gibi görünür; oysa zihnin kendini düzenleme biçimidir. Hermann Ebbinghaus, belleği ilk kez ölçülebilir bir alana taşıyan öncü çalışmalarıyla, hatırlamanın da unutmanın da rastlantı olmadığını gösterir. Bu kitap, “unutma eğrisi” gibi bugün bile eğitimden kişisel gelişime kadar pek çok alanda kullanılan kavramların doğuşunu, zihnin iç işleyişine mercek tutan bir anlatıyla buluşturuyor. 
“Niçin hatırlarız, neden unuturuz, tekrar ve zaman belleği nasıl değiştirir?” sorularının peşinden giden eser; bilinç, çağrışım ve öğrenme üzerine sağlam bir düşünce omurgası kurarken okuru kendi zihnine de bakmaya davet eder. Akademik bir klasik olmanın ötesinde, gündelik hayatın unutkanlıklarına anlam kazandıran bu yolculuk, zihnin puslu yollarında güvenilir bir rehber arayan herkes için etkileyici bir keşfe dönüşür.