Kriz ve istikrarsızlık süreçlerinin doğuşu ve sona ermesi, ekonomik birimlerin karar alma ve uygulama mekanizmalarının kalitesi kadar, ekonomi koordinasyon kurulunun varlığı ve işleyiş biçiminden etkilenmektedir. Ekonomik yapı ve ilişkiler sistemi ile bileşenlerinin karşılıklı ilişkilerinin nasıl analiz edildiği, mevcut durumun teşhisi ve gerekli politika tespiti bağlamında planlanan ve uygulanan programların ekonomi politik yaklaşımını yansıtmaktadır. Göstergelerdeki değişim oranlarının verdiği mesaja uygun tepki verebilme kapasitesi ve performansı, bu çerçevede ele alınmaktadır.

Kriz ve/veya istikrar süreçlerinin belirlenmesinde, makroekonomik görünüm ile mikroekonomik sinyallerin bütünün parçaları olarak ele alınması özel önem taşımaktadır. Bütünün herhangi bir parçasının veya bileşeninin bütünün özelliklerini yansıtması, göstergelerin manşet değeri ile bunu oluşturan alt göstergelerin birlikte değerlendirilmesinin gereğine işaret etmektedir. Bu ilişkinin gözden kaçırılması, göstergelerdeki kriz ve istikrar sinyallerinin izlenmesi ve değerlendirilmesinde algılama aldanımına neden olabildiğinden, kriz ve/veya istikrar süreçlerinin israf edilmesi sonucunu üretebilmektedir. Bu iki konsept, söz konusu süreçlerde nelerin ihmal edilebildiğini, yapılamadığını ima etmektedir.

Ulusal ve uluslararası düzeyde gerçekleştirilen ekonomik işlerin, işlemlerin ve faaliyetlerin artması, paydaşların da farklılaşmasına neden olmaktadır. Aktörlerin talep ve beklentileri ile tercih ve önceliklerinin değişmesi, ekonomik istihbarat ve ekonomi diplomasinin önemini artırmaktadır. Refah üreten imkân ve kaynakların korunması ve güçlendirilmesi gereği ise ulusal ekonomik güvenlik ve savunma sistemini gündemin ilk sıralarına taşımaktadır.