Zamanın telafisi yoktur oğlum; bir şeyi yapacaksan vaktinde yapmalısın..."
On dört yaşında, henüz bir çocukken giydiği o bembeyaz gelinlik, Gülsen’in hayallerinin üzerini kapatan bir örtü oldu. Ankara’nın kalabalık caddelerinden, bozkırın uçsuz bucaksız yalnızlığına uzanan bu yolculukta; o sadece bir eş, bir gelin ya da bir anne değildi. O, elinden kalemi alınıp tarlaya mahkûm edilen, susturulan ama içindeki okuma aşkı hiç sönmeyen bir "şehirli gelin"di.
Bu kitap; yırtılıp atılan bir mektubun değiştirdiği hayatların, bir lokma ekmeğin hesabını soran kayınbabaların ve gurbet ile köy arasında sıkışıp kalan çaresizliğin hikâyesidir. Ama her şeyden öte; onca fırtınaya, kaybettiği abisinin acısına ve yılların yorgunluğuna rağmen 
"Ben de varım!" diyen bir kadının direnişidir.
"Hepimiz birer kar tanesi değil miyiz? Birer birer eriyip gideceğiz... Geriye kalırsa bir hikâye kalacak ardımızda."
İşte bu, o karda iz bırakanların, pes etmeyenlerin ve her şeye rağmen yeniden başlayanların hikâyesi...