Varlık ve bilgi meselelerini aşk, âşık ve maşuk kavramları ekseninde edebî bir üslupla ele alan Fahreddîn-i Irâkī’nin Leme‘ât’ı Anadolu’dan Hint alt kıtasına kadar uzanan geniş bir coğrafyada asırlar boyunca okunmuş ve üzerine çok sayıda şerh, haşiye ve tercüme kaleme alınmıştır. Eser etrafında oluşan bu zengin literatürün en erken tarihli örneklerinden biri 14. yüzyılın ikinci çeyreği ile 15. yüzyılın başlarında yaşayan Yâr Ali Şîrâzî’ye ait Farsça Lemehât fî şerhi’l-Leme‘ât’tır. Osmanlı’nın tanınmış ulema ailelerinden Müeyyedzâdelerin atası olan şarih Amasya’daki Yakut Paşa Zaviyesi’nin meşihatını üstlenmiştir. Bunun yanı sıra Sadreddin Konevî’nin düşünce mirasının Anadolu’daki takipçi ve aktarıcılarından biri olarak temayüz etmiş; Kadı Burhâneddin, Yıldırım Bayezid ve Abdurrahman Bistâmî gibi dönemin ilmî, siyasi ve tasavvufi çevrelerinde öne çıkan şahsiyetleriyle ilişkiler kurmuştur. Lemehât’ı merkeze alan bu kitap bir yandan yeni tespitler ışığında Yâr Ali Şîrâzî’nin hayatını ele alırken diğer taraftan eserin otuzu aşkın yazma nüshasının incelenmesi neticesinde belirlenen nitelikli nüshalardan hareketle tahkikli metnini ve Türkçe tercümesini sunmaktadır.