*Düşüncelerim çığlık atarak
intihar etmez.
Onları kafatasımda ağırlayan
misafir odalarım var.
Benim ne suratıma yumruk
atan sözcüklerim,
ne de boş kağıdı karalar gibi bedenimi
karalayan kalemim var.
Çok şey istemem;
Bu şehir kutsal bellediği yerlere
davrandığı gibi
bana da davransın.
Martılara attığı ekmek gibi
bana da ekmek atsın.
Kaç nefes verecekse,
bedenim istemeden versin yeter... *