2134 yılında İstanbul, bir zamanlar yeşil ağaçları ve tarih kokan sokaklarıyla tanınan, güzel iklimiyle ünlenen, imparatorluklara yüzyıllar boyu başkentlik yapmış, dünyanın gözbebeği bir metropol iken artık küresel ısınmanın etkileriyle büyük bir değişim geçirmişti. İstanbul’un bazı bölgelerinde az da olsa yaşam korunmuş ve 2134 yılında, çölleşmiş geniş alanların ortasında duran teknoloji harikası Neo-İstanbul, Ege Yılmaz’ın yaşadığı özel bölgeyi oluşturuyordu. Bu bölge, küresel ısınmanın etkilerinden korunmuş ve özel yapay iklim sistemleriyle yönetiliyordu. Ege Yılmaz, 30 yaşında bir mühendis olarak, bu son kalan yaşanabilir bölgede, bir nevi teknoloji şehrinin kralıydı. Yıldızlararası veri transfer sistemlerinden yapay zeka analizlerine kadar birçok projeyi yöneten Ege’nin hayatı, teknolojinin her yönüyle iç içeydi. Ancak hayatının bu noktada bir kırılma noktasına hızla yaklaştığından habersizdi...