"Sokağa çıkıp ellerinde kahveleriyle yeni bir sabaha mutlu başlayan, ofislerine doğru yola koyulmuş insanları gördü­ğümde içimden onları deli gibi kıskandığımı hissettim. Her zamanki gibi yürüyen, koşan, gülen insanlar... Onlara artık tahammülüm kalmamıştı. Durup durup etrafıma baktım. Görülmemek önce rahatlatıcı, sonra aşağılayıcı oluyor. İçimden bağırmak, "Ben de buradayım!" diye avazım çıktığı kadar bağırmak istedim. Ama kime? Kimsenin dinlemeye hazır olmadığı gibi ben de anlatmaya hazır değildim."

Sekiz farklı öyküden oluşan ve yazarın ikinci öykü kitabı olan Yetişkin Sofrasının Çocuğu, ertelenmiş duyguları gün yüzüne çıkarırken insan doğasının acımasızlığını gözler önüne seriyor. Kendini susturmayı erkenden öğrenmek zorunda kalanları, iyi bir çocuk olmanın bedelini yetişkin­liklerinde ödeyenleri, bir otel odasında başlayan geceleri, hastane koridorlarında yankılanan sessizlikleri, sevilmekten korkanları, nefretten doğan şiddeti, iyiyim yalanını söyleyen­leri, sevgisizliğini inandırıcı oynayanları ve daha nicelerini anlatıyor.