Radikal Aydınlanma, 18. yüzyıl Aydınlanması’nın daha özgürlükçü kanadının adı. Liberal Aydınlanma’nın tezleri başarısız olmuş ve her yerde aydınlanmaya savaş açılmışsa yeni bir radikal aydınlanmayı savunmanın tam zamanı demektir. 
Bilginin geçmişe kıyasla çok daha erişilebilir olması insanlığın özgürleşmesine yetmedi. Bu durum karşısında teslim bayrağı çekmek, sadece insanlığı boyunduruk altında tutmak isteyenlerin çıkarına yarıyor. Daha yaşanabilir ve adil bir dünya kurmak için kendimizi eğitme, “iş birliğine dayanan bilgi”yi savunma zorunluluğu giderek aciliyet kazanıyor: Tür olarak uçurumun kenarındayız çünkü kendi kendimizi yok etmeye doğru ilerliyoruz. 
Katalan filozof Marina Garcés, felsefenin uzmanlık ve akademi cenderesinden çıkarılması gerektiğini savunmakla kalmıyor; pratik olarak da bu uğurda mücadele ediyor. Yeni radikal aydınlanmanın insanlığı Avrupa-merkezli tasavvur edemeyeceğini, felsefenin bütün insanlığa konuşabilmek için gezegenimize ve türümüze dair diğer kültürlerin kavrayışlarını da göz önünde bulundurması gerektiğini belirtiyor. 
Ortak bir dünya için ihtiyaç duyduğumuz ortak felsefenin ilk adımlarını attığı kitabında, gezegenin güvencesizlerine bir çağrı yapıyor: “Yeni radikal aydınlanmayı, aynı anda hem kuşku hem de güven duyan asi dokumacıların işi olarak hayal ediyorum. Bir yandan `Size inanmıyoruz.` derken bir yandan da farklı farklı yerlerden zamanın ve dünyanın ipliklerini ince ayarlı, tükenmez araçlarla yeniden örmeye girişebiliriz."