âdemoğulunu helak eden etkenlerin en büyüğü mide şehvetidir. Bu şehvetten dolayı Âdem (aleyhisselam) ve Havva annemiz kalıcı diyar cennetten çıkartılıp değersizlik ve muhtaçlık diyarı dünyaya gönderildi. Hani onlara ağaç yasaklanmıştı da şehvetleri ağır basıp ondan yemiş ve avret yerleri açılmıştı. Mide esasen şehvetlerin kaynağı, hastalıkların ve musibetlerin aslıdır. Çünkü bunun peşinden cinsellik şehveti ve kadınlara olan aşırı arzu geliyor. Sonra yemek ve cinsellik şehvetinin peşinden mal ve makama olan aşırı sevgi geliyor, ki bu ikisi yemeklere ve kadınlara olan isteğin artışına sebep oluyor. Sonra malın çoğalıp ve makamın yükselmesinin peşinden çeşit çeşit düşüncesizlikler ve türlü türlü rekabetler ile hasetleşmeler geliyor. Sonra bunlardan riya musibeti ve kendini beğenme, övünme ve kibirlenme felaketleri doğuyor. Sonra bunlar sahibini zulüm, münker ve fuhşiyat işlemeye kadar götürüyor.