Kapadokya sadece bir yer değil nefestir. Taşlar konuşur, ışık anlatır, rüzgâr hikâyeler taşır. Ama bazen bu sessiz dünyada bir şeyler hareketlenir. Dengeyi korumak isteyen, görünmez bir irade ortaya çıkar.
Ekin ve Mete, büyüdükleri bu toprakları bildiklerini sanırken bir sabah her şey değişti. Vadinin derinliklerinde, insan olmayan ama insanın her adımını izleyen bir varlık belirdi. Tehdit etmiyor, uyarıyor ve sınır çiziyordu. Çünkü doğa artık suskun bir gözlemci olamayacak kadar yorulmuştur.
Yer altı geçitlerinden peri bacalarının gölgelerine uzanan bu roman, sadece bir doğaüstü karşılaşmanın hikâyesi değil insanın doğayla kurduğu ilişkinin incelikli, ürpertici ve son derece gerçekçi bir portresi. Sessiz bir çağrı...