Bu kitap; yalnızlığına rağmen umudunu kaybetmeyenlerin, anlaşılmasa da doğru bildiğini yapmaktan vazgeçmeyenlerin kitabı. Zaur’un gençlik yıllarında yazdığı o dize, bu sayfaların her satırında yankılanıyor: “Yüreğim enerjiyle dopdolu, bir gün öleceğime hiç inanmıyorum.” Onun hikâyeleri okundukça, bu ses de bu inanç da yaşamaya devam edecektir.