Çalışmada Kur’ân vahyinin dil ile ilişkisi vahiy, kitâb ve nüzûl kavramlarının oluşturduğu anlam örgüsü ekseninde analiz edilmiştir. Bu doğrultuda dil üstü iletişim biçimini imleyen vahiy kelimesi ile; vahyin kaynağı ve onun dile dayalı tezahürü konumundaki kitâb kelimelerinin Kur’ân yorumunda oluşturduğu düalizm konu edilmiştir. Kitâbullah ve kelâmullah kavramsallaştırmalarının vahyin dilselliği ve nüzûl şekliyle ilişkisi, en nihayetinde de içkin vahiy-aşkın kitâb ikiliğinin Kur’ân yorumuna yansıyan yönleri ele alınmıştır.