Vadinin Perileri, üç etkileyici hikâyeden oluşuyor.

Halil Cibran ilk öyküsünde, bedenler yok olup gitse bile aşkın sonsuzluğunu ve seven ruhların bir gün yeniden kavuşacağını, reenkarnasyon inancı etrafında zarif ve şiirsel bir dille anlatıyor.

İkinci öyküde, toplum tarafından dışlanıp hor görülen düşmüş bir kadının, bütün yargılara rağmen kalbinin ve ruhunun saflığını koruyuşunu merkeze alıyor.

Son öyküsünde ise din adamlarının uyguladığı din ile kutsal metinlerin özündeki hakikat arasındaki derin uçurumu gözler önüne sererken ezen ile ezilen arasındaki adaletsiz düzeni sorguluyor. Cibran, düzene karşı yükselen seslerin ne kadar haklı ve etkileyici olursa olsun çoğu zaman delilik damgasıyla susturulduğunu çarpıcı bir biçimde ortaya koyuyor.

Haksızlığa uğrayıp aşağılandın ama insanın zulme uğraması zalim olmasından iyidir; dünyevi dürtülerin zayıflığının kurbanı olmak, bir kavrayışıyla hayatın çiçeklerini ezen ve şehvetiyle duyguların en asilini çirkinleştiren bir güçlü olmaktan daha erdemlidir.