Ölümün biz insanlarla hiçbir ilgisi olmadığını düşünmeye alışın, çünkü her türlü iyilik ve kötülük duyumda bulunur, ölüm ise duyumdan yoksunluktur; dolayısıyla, ölümün bizimle hiçbir ilgisi olmadığı gerçeğini doğru bir şekilde anlamak, hayatın bir sonu olduğu fikrini hoş bir hale getirir. Bu, hayata sınırsız bir zaman tanımakla değil, ölümsüzlük arzusunu ortadan kaldırmakla gerçekleşir.

Ölümsüz mutlulukların ortasında yaşayan insan, ölümlü olanla olan benzerliğini yitirir.

Epikürcü Etik’te öncelikli sorun, insan mutluluğu (eudaimonia) sorunudur ve bu, duyusal tatmin eyleminden yola çıksa da, erdemler alanından çıkarılabilir değildir. Epicurus’un mutluluğun koşullandırılmasına ilişkin teorisinde, rasyonel ve iradi faktörler eşit ölçüde rol oynar. Her ahlaki eylem bir mutluluk kaynağı haline gelir.