Bu kitap, uzun bir akademik yolculuğun, zihinsel bir arayışın ve aynı zamanda kişisel bir merakın ürünüdür. Türkiye’de siyasal hayatın en kritik kırılma dönemlerinden biri olan 1950–1980 aralığı, yalnızca siyasi aktörlerin değiştiği bir süreç değil; aynı zamanda dilin, ideolojinin ve toplumsal anlatının yeniden kurulduğu bir dönemdir. 
Bu kitapta seçim afişleri ve beyannameler, yalnızca kampanya araçları olarak değil; dönemin siyasal ve toplumsal zihniyetini yansıtan birer belge olarak ele alınmıştır. İktidar ve muhalefet partilerinin kendilerini nasıl tanımladıkları, birbirlerini nasıl konumlandırdıkları ve seçmenle nasıl bir ilişki kurdukları, bu belgeler üzerinden okunmaya çalışılmıştır. Bu yönüyle çalışma, Türkiye’de siyasal iletişimi söylem düzeyinde ele alarak, geçmişe farklı bir pencereden bakmayı amaçlamaktadır.