Otobüs her sarsıldığında aksakallı ihtiyar elindeki küçük torbayı biraz daha sıkı kavrıyordu. Dizlerinin üzerinde rahatça durmasına rağmen iki eliyle yanlardan destek veriyordu. Artık her yolculuğun sarsıntısı kendisini çabuk yoruyordu. Bunda uzun yılların yarattığı yorgunluğu düşünmek bile istemiyordu. Çünkü her dile getirildiğinde yaşlılığı ısrarla reddederek “ben, hepinizden daha gencim” diyordu.