Tiyatro, binlerce yıldır var olan, halka en yakın, hayatla iç içe akan bir sanat dalıdır. Seyirci, tiyatronun asal ögesidir, her ne yapılıyorsa bir yanından içinde olmalı, sözünü ortak eylemelidir… Tiyatronun asırlardır hep bir muhalif, protest yanı vardır; bazen ince alayla bazen kara komediyle bazen hüzün, bazen kahkahayla ya da düşündüren politik bakışıyla... Dünya görüşü, aklı yüreği bir olan sanat insanlarının, sözünü, gönlünü bir tutup, alkışlara açmasındadır gücü... Tam da bu yüzden yok olmaz... Var olduğundan bugüne; egemenlerce itilse kakılsa da ehlileştirilerek sesi kısılmak, `cicileştirilmek` istense de savrulsa da zorlanır ama hep seyircisiyle var olur, var olacaktır... Malzemesi insandır çünkü!  Ve hep denir ya: "Son iki insan kalana kadar!"