Thérèse Raquin, Émile Zola’nın tutku, suç ve vicdan azabını boğucu bir Paris atmosferi içinde anlattığı en sarsıcı romanlarından biridir.
Pont-Neuf Geçidi’nin rutubetli karanlığında yaşayan Thérèse, hasta ruhlu ve silik kocası Camille ile sessiz, havasız bir hayata mahkûm gibidir. Günleri küçük bir tuhafiye dükkânında, aynı yüzler ve aynı suskunluklar içinde geçerken, Laurent’in gelişi bu kapalı dünyanın dengesini bozar.
Thérèse ile Laurent arasında başlayan yasak tutku, kısa sürede yalnızca bir aşk değil, onları geri dönüşü olmayan bir karara sürükleyen karanlık bir saplantıya dönüşür. Fakat işlenen suç, özgürlük getirmek yerine ikisinin de ruhuna yapışan görünmez bir ceza olur.
Zola, Thérèse Raquin’de insan bedeninin arzularını, bastırılmış öfkeyi, suç ortaklığını ve vicdanın yavaş yavaş bir hapishaneye dönüşmesini büyük bir güçle anlatır. Bu roman, aşkın değil; tutkunun, korkunun ve suçtan sonra başlayan gerçek cezanın unutulmaz hikâyesidir.